فرشته کوچولوی ما زمینی شد

هفته پیش سه شنبه( 20 بهمن 94) چه حالی داشتم از یه طرف خوشحال که اذیت بودنها و استرس حاملگی تموم میشه و پسرکوچولوم رو میبینم از یه طرف خیلی میترسیدم

بعدازظهرش مامانم اینا اومدن خونمون شب ساعت 9-9:30 بود که حمید و مامان منو بردن بیمارستان که بستری بشم قانون این بیمارستان اینجوره که شب قبل باید بستری بشی

اهورا هم باهامون اومد خیلی گریه و بی طاقتی کرد اولین بار بود ازم جدا میشد خودمم خیلی گریه کردم سابقه نداشته برای خواب پیشم نباشه

شب اونجا برامون انژوکت وصل کردن صدای قلب بچه رو گذاشتن و کمی توضیح دادن

من که تا صبح نخوابیدم آریا هم بیشترش تو شکمم مثل سنگ میشد

صبح ساعت 5:30 اومدن برامون سرم زدن بدنم شروع کرد خارش و گر گرفتگی اول فکر کردم از استرسه دیدم هی دارم بدتر میشم خودم سرمم رو دست گرفتم و رفتم پیش پرستاره گفتم اذیتم برام درآوردش گفت حتما حساسیت داری

رفتم دستشویی آب بزنم صورتم دیدم صورت و بدنم کهیر زده و قرمزه خیلی هم خارش داره دیدم نمیتونم تحمل کنم دوباره رفتم پیش پرستار و گفتم یه کاری کن حالم بده برام یه سرم دیگه زد آروم شدم

بعدش برای همه سوندها رو وصل کردن چقدر بدم میاد از سوند واقعا اذیت میکنه همه انگار چه بلایی سرمون اومده صدا ازمون درنیومد افتادیم رو تختامون و تکون نمیخوردیم

دکتر من ساعت 10 صبح اومد و من نفر سوم و آخر ازمریضاش بودم

حدود ساعت 11:30 بردنم اتاق عمل

واااااای از اون حالم چه استرسی داشتم 

شب دوباره برام سرم زدن این بار قویتر بوددوباره کل بدنم کهیر زد اما نه مثل صبح وحشتناک بود حس کردم پوست صورتم داره میترکه چشام از شدت ورم صورتم باز نمیشد اینقدر حالم بد بود که داد میزدم و گریه میکردم تا دوباره سرم رو عوض کردن خارشم بهتر شد ولی ورمم تا روز بعد نخوابید

خیلی اذیت شدم اما خدا رو شکر که پسرم سالمه همین باعث میشه سختیها رو فراموش کرد

ولی واقعا زن بیچاره اس همه سختیها برای اونه تازه همینکه بچه رو میبینه انگار نه انگار اینهمه زجر کشیده

این چند روز هم هنوزاذیت بودم ولی هر روز نسبتا بهترم و خدا رو شکر میکنم همه چی به خیر و خوشی تموم شد

در اولین فرصت عکسهای آریا رو میذارم الانم با گوشی اینا رو نوشتم هم فرصت نمیشه هم حوصله ندارم 

آریا لحظه تولد 3180 وزن

49 سانتی متر قد و دور سر 34 داشت

که نسبت به اهورا 20 گرم سبکتر 2 سانت بلندتر و دور سر 1ونیم سانت کمتر داشت